پنج رُکن تفکر استراتژیک

23:48:29 _ 95/11/23
  1. تصویری کلی از سیستم: یک متفکر استراتژیک باید همواره الگوی کاملی از عوامل خلق ارزش-از ابتدا تا انتها- در ذهن داشته باشد و تعامل بین این زنجیره عوامل را به درستی درک کند. در تفکر استراتژیک به سازمان به عنوان جزئی از یک سیستم کلی نگاه می‌شود و باید همین گونه مورد ملاحظه قرار بگیرد.
  2. تمرکز بر هدف: در این رکن، بایستی تمرکز منابع سازمان در راستای اهداف باشد. این منابع، امکانات فیزیکی، منابع انسانی، توانمندیهای تکنولوژیک و انرژی روحی- روانی را شامل شده و تاکید می شود همه اینها باید صرف پیشبرد اهداف استراتژیک مورد نظر گردد. تمرکز بر هدف از پراکنده کاری و حرکتهای زیگزاگی جلوگیری کرده و سازمان را در راستای چشم انداز به پیش می برد.
  3. فرصت جویی هوشمندانه: این رکن به هوشیاری متفکر استراتژیک نسبت به محیط اشاره دارد. یک متفکر استراتژیک علاوه بر چشم انداز و جهت گیری اصولی سازمان، باید به تحولات فضای کسب و کار و فرصتهای حاصل از آن توجه داشته باشد. یک متفکر استراتژیک همواره در جستجوی فرصتهای ارزش آفرین برای مشتری است و برای کشف این فرصتها، ساز و کار تعاملات لازم را ایجاد می کند.
  4. تفکر در زمان: در این رکن، سازمان صرفاً در زمان حال زندگی نمی کند، بلکه این گذشته سازمان است که او را از حال به زمان آینده می راند. گذشته، حال و آینده از هم جدا نیستند. آینده بر مبنای گذشته شکل می گیرد و نقطه آغاز آن، شرایط حال است. موفقیتهای امروز حاصل توانمندیهای دیروز سازمان است و برای موفقیت در آینده نیز باید امروز پایه گذاری کرد.
  5. پیشروی با فرضیه: یک متفکر استراتژیک باید قادر باشد خلاقانه فرضیه سازی کند و مدبرانه آن را در معرض آزمون قرار دهد و بدین ترتیب از محیط پیچیده و تحولات آن بیاموزد. بدین ترتیب بین تفکر واگر (خلاقیت) و تفکر همگرا (تحلیل) پیوند برقرار شده و راه جدیدی برای فهم قواعد پیچیده‌ی کسب و کار گشوده می‌شود.